* ( وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً ) * اسراء 45 . چون « مستورا » صفت حجاب است لذا اين حجاب غير مرئى است : مؤمن و غير مؤمن مثل عالم و غير عالم با آنكه در كنار هماند از هم بيگانه‌اند و فاصلهء زياد دارند و به زبان هم آشنا نيستند و ميانشان پردهء نامرئى وجود دارد كه از هم جداشان مىكند . تعجّب نادان از دانا بيش از تعجّب دانا از نادان است . حجّ : قصد . ( قاموس ) طبرسى فرمايد : آن در لغت بمعنى قصد پى در پى و در شريعت قصد خانهء خداست براى عمل . . . * ( فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْه أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما ) * بقره : 158 هر كه بيت را قصد كند ( عمل حجّ آورد ) يا عمره انجام دهد بر او گناهى نيست كه بر صفا و مروه طواف كند . راغب در مفردات قرآن گفته كه : حجّ بفتح اوّل مصدر و بكسر اوّل اسم است . صحاح و قاموس نيز چنين گفته است در اقرب - الموارد گويد : حجّ بكسر اوّل لغتى است در حجّ ( بفتح اوّل ) بعضى گفته‌اند بفتح اوّل اسم و بكسر اوّل مصدر است . تدبّر در آيات قرآن نشان ميدهد كه حجّ بفتح اوّل اسم استعمال شده و بكسر اوّل مصدر ، چنان كه اقرب الموارد نقل كرده است مثل * ( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدالَ فِي الْحَجِّ ) * بقره : 197 * ( قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ) * بقره : 189 * ( فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ ) * بقره : 196 در اين آيات چنان كه مىبينيم ، حجّ اسم است و منظور از آن اعمال حجّ است . حِجّ ولى در آيهء * ( وَلِلَّه عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْه سَبِيلًا ) * آل عمران : 97 مصدر به كار رفته است يعنى براى خداست بر مردم قصد بيت و اعمال حجّ آوردن كسى كه قدرت رفتن داشته باشد .